19 oktober 2026 · 8 min leestijd

15 legendarische beklimmingen die je deze winter op je smart trainer rijdt

De winter is een goed moment om Alpe d'Huez, de Stelvio of de Zoncolan op te rijden, ook als het buiten donker en nat is. We hebben 15 legendarische beklimmingen uit Frankrijk, Italië, Spanje en Oostenrijk verzameld: elke klim heeft bij ons een hellingsprofiel, een routekaart en een rekenmodule voor de rijtijd, en in WattLog.pro rijd je hem gratis op je smart trainer, met een weerstand die meeverandert met het stijgingspercentage.

Waarom beroemde beklimmingen op de trainer rijden

Een lange klim is een van de eenvoudigste en nuttigste trainingen die je thuis kunt doen. Een uur gelijkmatig rijden rond je drempel of in de tempozone bouwt precies het uithoudingsvermogen op dat in het voorjaar ontbreekt, en het wisselende stijgingspercentage deelt de training vanzelf in: een vlakker stuk om op adem te komen, een steil stuk om met lage trapfrequentie te werken.

Er is ook een minder fysiologische reden. Negentig minuten op de trainer naar een wattage staren is zwaar. Het wordt veel makkelijker als je weet dat het nog 3 kilometer is tot de top en dat de laatste 10% stijgt. Een doel met een naam werkt beter dan "een uur in zone 3". En als je deze zomer naar de Alpen of de Dolomieten gaat, kun je in de winter het profiel leren kennen, je tempo oefenen en controleren of je verzet licht genoeg is.

Waar de cijfers vandaan komen

Elke route volgt de wegen uit OpenStreetMap van het gebruikelijke begin van de klim naar de top, en de hoogtes komen uit het digitale hoogtemodel Copernicus met een resolutie van 30 m, zo afgevlakt dat bruggen en tunnels geen valse sprongen veroorzaken. Lengte, hoogtemeters en gemiddeld stijgingspercentage berekenen we uit dat spoor, en het maximale stijgingspercentage is het steilste stuk van 200 m, zodat één krappe haarspeldbocht het resultaat niet opblaast.

De tijden in dit artikel gelden voor een renner van 75 kg op een fiets van 8 kg die constant 3,0 W/kg (225 W) trapt, zonder wind, in een normale racefietshouding. Het model rijdt het profiel in stappen van 100 m en berekent voor elke stap de snelheid uit de vermogensbalans: rolweerstand, luchtweerstand en zwaartekracht. Het is hetzelfde model als de rekenmodule op de pagina van elke klim, waar je je eigen vermogen en gewicht kunt invullen.

Frankrijk

Alpe d'Huez vanuit Le Bourg-d'Oisans

13,9 km, 1109 hoogtemeters, gemiddeld 7,9%. De eerste kilometer is de vlakke dalbodem, en het zwaarste deel is het begin van de klim zelf: van 1 tot 3,5 km houdt de helling 9 tot 12% aan. Daarna is het profiel opvallend regelmatig, met bijna elke 500 m tussen 7 en 10% tot aan de finish, en een laatste steile strook van ongeveer 11% bij 13 km. Profiel en rekenmodule voor Alpe d'Huez.

Mont Ventoux vanuit Bédoin

21,2 km, 1577 hoogtemeters, gemiddeld 7,4%. De eerste 4,5 km zijn een zachte 1 tot 6%, die je makkelijk te hard rijdt. Vanaf ongeveer 5 km volgen negen kilometer waarop bijna elke 500 m 9 tot 11% stijgt. Profiel en rekenmodule voor de Ventoux vanuit Bédoin.

Mont Ventoux vanuit Malaucène

21,0 km, 1553 hoogtemeters, gemiddeld 7,4%: bijna hetzelfde als vanuit Bédoin, maar anders verdeeld. Deze kant begint zwaarder, en het lastigste deel ligt tussen 10 en 13,5 km, waar de helling 9 tot 11% aanhoudt. Profiel en rekenmodule voor de Ventoux vanuit Malaucène.

Col du Galibier vanuit Valloire

18,0 km, 1228 hoogtemeters, gemiddeld 6,8%, met de start al op 1409 m en de finish op 2636 m. Het gemiddelde wordt gedrukt door een bijna vlak stuk van ongeveer 2 km kort na de start. Van 10 km tot de laatste 500 m houdt de helling 7 tot 10% aan: geen steile muren, wel lang en hoog. Profiel en rekenmodule voor de Galibier.

Col du Tourmalet vanuit Luz-Saint-Sauveur

19,2 km, 1393 hoogtemeters, gemiddeld 7,2%. Dit is de gelijkmatigste van de Franse beklimmingen op de lijst: na een makkelijke eerste kilometer stijgt bijna elke 500 m 6 tot 10%, met twee korte rustpunten rond 9,5 en 17 km. Ideaal voor een training met constant vermogen. Profiel en rekenmodule voor de Tourmalet.

Italië

Passo dello Stelvio vanuit Prato allo Stelvio

25,1 km, 1842 hoogtemeters, gemiddeld 7,3%: de langste en hoogste klim van de lijst, met de finish op 2751 m. De eerste 11 km zijn een opwarming met wisselende hellingen. Vanaf 11,5 km houdt de helling de volgende 13 km 7 tot 10% aan, praktisch zonder onderbreking. Profiel en rekenmodule voor de Stelvio.

Passo del Mortirolo vanuit Mazzo di Valtellina

11,3 km, 1295 hoogtemeters, gemiddeld 11,5%. Een opwarming is er niet: de tweede en derde 500 m stijgen gemiddeld 15% en 19%, en de steilste 200 m op ons spoor is 23%. Pas op de laatste 4 km wordt het makkelijker, met 6 tot 10%. Profiel en rekenmodule voor de Mortirolo.

Passo di Gavia vanuit Ponte di Legno

17,3 km, 1371 hoogtemeters, gemiddeld 7,9%, met de finish op 2618 m. Het zwaarste blok ligt tussen 6 en 8 km, waar stukken van 500 m met 12% en 14% afwisselen met 7%, en de steilste 200 m is 18%. Daarna komt de weg tot rust op 7 tot 9%. Profiel en rekenmodule voor de Gavia.

Monte Zoncolan vanuit Ovaro

9,8 km, 1182 hoogtemeters, gemiddeld 12,1%: de steilste klim van de lijst. Van 2,5 tot 7 km stijgt elke 500 m 14 tot 18%, dus vierenhalve kilometer met gemiddeld zo'n 15,5%. Bij 3,0 W/kg zakt de gemiddelde snelheid hier onder 8 km/u. Profiel en rekenmodule voor de Zoncolan.

Passo Giau vanuit Selva di Cadore

11,2 km, 978 hoogtemeters, gemiddeld 8,6%. Na een korte afdaling bij 1,5 km laat de klim niet meer los: elke 500 m tot aan de pas stijgt 7 tot 12%, zonder vlak stuk om te herstellen. Een goede test om een uur lang een gelijkmatig tempo vast te houden. Profiel en rekenmodule voor de Passo Giau.

Tre Cime di Lavaredo vanuit Misurina

7,4 km, 583 hoogtemeters, gemiddeld 7,3%: de kortste klim van de lijst. Het gemiddelde misleidt, want onderweg ligt ongeveer 1,5 km vlakke en dalende weg. Bijna alle hoogte komt op de laatste 3,5 km, waar elke 500 m 10 tot 14% stijgt. Profiel en rekenmodule voor de Tre Cime.

Spanje

Alto de l'Angliru vanuit La Vega de Riosa

12,5 km, 1257 hoogtemeters, gemiddeld 10,1%. De klim bestaat uit twee helften: de eerste 5 km stijgen 4 tot 10%, dan volgt een bijna vlakke kilometer, en vanaf 6 km tot de top stijgt elke 500 m 11 tot 18%, gemiddeld zo'n 14% over zes kilometer. Profiel en rekenmodule voor de Angliru.

Lagos de Covadonga

12,4 km, 919 hoogtemeters, gemiddeld 6,6%. Het gemiddelde lijkt onschuldig, omdat het tweede deel vlakke en dalende stukken heeft en het laatste stuk naar de meren afdaalt. Na een vlakke start stijgen de eerste 7,5 km echter rond de 10%, met de steilste 500 m op 14%. Profiel en rekenmodule voor Covadonga.

Sa Calobra op Mallorca

10,0 km, 679 hoogtemeters, gemiddeld 6,8%, met de start bijna op zeeniveau. Dit is de gelijkmatigste klim van de hele lijst: bijna elke 500 m stijgt 5 tot 8%, en het enige stuk van 10% komt rond 8,5 km. De routekaart laat zien waarom: de weg slingert zich in haarspeldbochten tegen de helling op. Profiel en rekenmodule voor Sa Calobra.

Oostenrijk

Großglockner Hochtor vanuit Heiligenblut

15,1 km, 1253 hoogtemeters, gemiddeld 7,9%, met de finish op 2510 m. In de praktijk zijn het twee beklimmingen: de eerste 6 km met 6 tot 12%, dan ongeveer 1,5 km licht dalend, en vanaf 8 km tot de top een blok van 7 tot 11% met een gemiddelde van meer dan 9%. Profiel en rekenmodule voor de Großglockner.

Hoe lang het duurt bij 3,0 W/kg

Tijden voor een renner van 75 kg op een fiets van 8 kg met constant 225 W. Op de pagina van elke klim vul je je eigen vermogen en gewicht in.

Eén ding laat de tabel zien: de Angliru is ongeveer half zo lang als de Stelvio, maar duurt maar 43 minuten korter. Op steile beklimmingen zakt de snelheid zo sterk dat elke kilometer veel meer tijd kost.

Hoe je een klim kiest voor je training

• Voor een kortere training doordeweeks: Tre Cime di Lavaredo of Sa Calobra, 40 tot 50 minuten bij 3,0 W/kg. Dankzij de gelijkmatige helling werkt Sa Calobra goed als één lange interval in de tempo- of sweetspotzone.
• Voor een training met constant vermogen: de Tourmalet of de Passo Giau. De helling verandert zo weinig dat het makkelijk is om één wattage vast te houden.
• Voor een lange inspanning in het weekend: de Ventoux (van beide kanten) of de Stelvio, meer dan anderhalf uur klimmen. Plan je drinken en koolhydraten zoals voor een echte rit.
• Voor kracht en lage trapfrequentie: de Zoncolan, Mortirolo of Angliru. Controleer voor je begint in de specificaties van je trainer welk maximaal stijgingspercentage hij kan simuleren, en leg het lichtste verzet op dat je hebt.

Op elke klim geldt dezelfde regel: begin iets onder je doelvermogen en jaag op het rustige begin niet op snelheid. Meer over het verdelen van je krachten op een lange klim lees je in ons artikel over hoe je je vermogen op Alpe du Zwift plant, en over hoe het helpt om te weten wat er nog tot de top rest in het artikel over de tweede poging op de Sint-Annaberg en Climb view.

Alle 15 beklimmingen met profielen, kaarten en de rekenmodule voor de rijtijd vind je op onze pagina Famous Climbs (in het Engels). Kies er een, bereken je tijd en kijk dan of je trainer het met je eens is.

← Alle blogberichten