19 października 2026 · 9 min czytania

15 legendarnych podjazdów, które przejedziesz zimą na trenażerze

Zima to dobry moment, żeby wjechać na Alpe d'Huez, Stelvio albo Zoncolan, nawet jeśli za oknem jest ciemno i mokro. Zebraliśmy 15 legendarnych podjazdów z Francji, Włoch, Hiszpanii i Austrii: każdy ma u nas profil nachylenia, mapę trasy i kalkulator czasu przejazdu, a w WattLog.pro przejedziesz go za darmo na trenażerze, z oporem zmieniającym się razem z nachyleniem.

Po co jeździć słynne podjazdy na trenażerze

Długi podjazd to jeden z najprostszych i najbardziej wartościowych treningów, jakie można zrobić w domu. Godzina równej jazdy w okolicy progu albo w strefie tempo buduje dokładnie tę wytrzymałość, której brakuje wiosną, a zmieniające się nachylenie samo układa trening w odcinki: łagodniejszy fragment na złapanie oddechu, stromy na pracę na niskiej kadencji.

Jest też powód mniej fizjologiczny. Trudno wysiedzieć 90 minut na trenażerze, patrząc na licznik watów. Znacznie łatwiej, kiedy wiesz, że do szczytu zostały 3 kilometry, a ostatni z nich ma 10%. Konkretny cel z nazwą działa lepiej niż „godzina w strefie 3”. Jeśli planujesz latem wyjazd w Alpy albo Dolomity, zimą możesz poznać profil, przećwiczyć tempo i sprawdzić, czy masz wystarczająco lekkie przełożenia.

Skąd te liczby

Każda trasa prowadzi drogami z OpenStreetMap od typowego startu podjazdu na szczyt, a wysokości pochodzą z numerycznego modelu terenu Copernicus o rozdzielczości 30 m, wygładzonego tak, żeby mosty i tunele nie tworzyły fałszywych skoków. Długość, przewyższenie i średnie nachylenie liczymy z tego śladu, a maksymalne nachylenie to najbardziej stromy odcinek 200 m, żeby pojedynczy ciasny zakręt nie zawyżał wyniku.

Czasy w tekście liczymy dla zawodnika ważącego 75 kg na rowerze 8 kg, jadącego ze stałą mocą 3,0 W/kg (225 W), bez wiatru, w pozycji szosowej. Model przejeżdża profil odcinkami po 100 m i dla każdego liczy prędkość z bilansu mocy: opór toczenia, opór powietrza i grawitacja. To ten sam model co w kalkulatorze na stronie każdego podjazdu, gdzie wpiszesz własną moc i wagę.

Francja

Alpe d'Huez z Le Bourg-d'Oisans

12,7 km, 1103 m w górę, średnio 8,7%. Pierwszy kilometr to płaskie dno doliny, potem nachylenie prawie nie spada poniżej 7%. Na naszym śladzie najtrudniejsze są kilometry od 10. do 12., już w samej miejscowości: każde 500 m ma tam średnio 12–16%. Profil i kalkulator Alpe d'Huez.

Mont Ventoux z Bédoin

21,2 km, 1577 m w górę, średnio 7,4%. Pierwsze 4,5 km to łagodne 1–6%, które łatwo przejechać za mocno. Od mniej więcej 5. kilometra zaczyna się dziewięć kilometrów, na których prawie każde 500 m ma 9–11%. Profil i kalkulator Ventoux z Bédoin.

Mont Ventoux z Malaucène

21,0 km, 1553 m w górę, średnio 7,4%, czyli niemal to samo co z Bédoin, ale inaczej rozłożone. Ta strona zaczyna się ostrzej, a najcięższy fragment wypada między 10. a 13,5 km, gdzie nachylenie trzyma 9–11%. Profil i kalkulator Ventoux z Malaucène.

Col du Galibier z Valloire

18,0 km, 1228 m w górę, średnio 6,8%, start już na 1409 m, a meta na 2636 m. Średnią zaniża prawie płaski odcinek około 2 km po starcie. Od 10. kilometra do ostatnich 500 m nachylenie trzyma 7–10%, bez stromych ścianek, za to długo i wysoko. Profil i kalkulator Galibier.

Col du Tourmalet z Luz-Saint-Sauveur

18,4 km, 1393 m w górę, średnio 7,5%. To najrówniejszy z francuskich podjazdów na liście: po łatwym pierwszym kilometrze prawie każde 500 m ma 6–10%, z jedną krótką ulgą (3%) w okolicy 9,5 km. Idealny na trening ze stałą mocą. Profil i kalkulator Tourmalet.

Włochy

Passo dello Stelvio z Prato allo Stelvio

25,1 km, 1842 m w górę, średnio 7,3%: najdłuższy i najwyższy podjazd w zestawieniu, z metą na 2751 m. Pierwsze 11 km to rozgrzewka z mieszanym nachyleniem. Od 11,5 km przez kolejne 13 km nachylenie trzyma 7–10% praktycznie bez przerwy. Profil i kalkulator Stelvio.

Passo del Mortirolo z Mazzo di Valtellina

11,3 km, 1295 m w górę, średnio 11,5%. Tu nie ma rozgrzewki: drugie i trzecie 500 m mają średnio 15% i 19%, a najbardziej stromy odcinek 200 m na naszym śladzie to 23%. Łatwiej, czyli 6–10%, robi się dopiero na ostatnich 4 km. Profil i kalkulator Mortirolo.

Passo di Gavia z Ponte di Legno

17,3 km, 1371 m w górę, średnio 7,9%, meta na 2618 m. Najtrudniejszy blok wypada między 6. a 8. km, gdzie odcinki 500 m po 12% i 14% przeplatają się z 7%, a najbardziej strome 200 m ma 18%. Potem droga uspokaja się do 7–9%. Profil i kalkulator Gavii.

Monte Zoncolan z Ovaro

9,8 km, 1182 m w górę, średnio 12,1%: najbardziej stromy podjazd na liście. Od 2,5 do 7 km każde 500 m ma 14–18%, czyli cztery i pół kilometra ze średnią około 15,5%. Przy 3,0 W/kg średnia prędkość spada tu poniżej 8 km/h. Profil i kalkulator Zoncolanu.

Passo Giau z Selva di Cadore

11,2 km, 978 m w górę, średnio 8,6%. Po krótkim zjeździe na 1,5 km podjazd już nie odpuszcza: każde kolejne 500 m aż do przełęczy ma 7–12%, bez płaskiego miejsca na odpoczynek. Dobry test równego tempa przez godzinę. Profil i kalkulator Passo Giau.

Tre Cime di Lavaredo z Misuriny

7,4 km, 583 m w górę, średnio 7,3%: najkrótszy podjazd w zestawieniu. Średnia jest myląca, bo po drodze jest około 1,5 km płasko i z górki. Prawie całe przewyższenie przypada na ostatnie 3,5 km, gdzie każde 500 m ma 10–14%. Profil i kalkulator Tre Cime.

Hiszpania

Alto de l'Angliru z La Vega de Riosa

12,4 km, 1257 m w górę, średnio 10,1%. Podjazd ma dwie połowy: pierwsze 5 km to 4–10%, potem kilometr niemal płaski, a od 6. km do szczytu każde 500 m ma 11–18%, średnio około 14% przez sześć kilometrów. Profil i kalkulator Angliru.

Lagos de Covadonga

12,4 km, 919 m w górę, średnio 6,6%. Średnia wygląda niewinnie, bo w drugiej części są płaskie i zjazdowe odcinki, a ostatni kawałek prowadzi w dół do jezior. Pierwsze 7,5 km po płaskim starcie to jednak około 10%, z najbardziej stromym 500 m po 14%. Profil i kalkulator Covadongi.

Sa Calobra na Majorce

10,0 km, 679 m w górę, średnio 6,8%, start prawie na poziomie morza. To najrówniejszy podjazd w całym zestawieniu: niemal każde 500 m ma 5–8%, a jedyny odcinek po 10% pojawia się około 8,5 km. Mapa trasy pokazuje, skąd ta równość: droga wije się zakosami po zboczu. Profil i kalkulator Sa Calobra.

Austria

Großglockner Hochtor z Heiligenblut

15,1 km, 1253 m w górę, średnio 7,9%, meta na 2510 m. To w praktyce dwa podjazdy: pierwsze 6 km po 6–12%, potem około 1,5 km lekko w dół, a od 8. km do szczytu blok 7–11% ze średnią ponad 9%. Profil i kalkulator Großglockner.

Ile to zajmie przy 3,0 W/kg

Czasy dla zawodnika 75 kg na rowerze 8 kg, jadącego ze stałą mocą 225 W. Na stronie każdego podjazdu wpiszesz własną moc i wagę.

Ciekawostka z tabeli: Angliru jest prawie o połowę krótszy od Stelvio, a zajmuje tylko 43 minuty mniej. Na stromych podjazdach prędkość spada tak bardzo, że każdy kilometr kosztuje dużo więcej czasu.

Jak wybrać podjazd na trening

• Na krótszą sesję w tygodniu: Tre Cime di Lavaredo albo Sa Calobra, czyli 40–50 minut przy 3,0 W/kg. Sa Calobra dzięki równemu nachyleniu dobrze sprawdza się jako długi interwał w strefie tempo lub sweet spot.
• Na trening ze stałą mocą: Tourmalet albo Passo Giau. Nachylenie zmienia się na nich tak mało, że łatwo trzymać jedną wartość watów.
• Na długi weekendowy wysiłek: Ventoux (z dowolnej strony) albo Stelvio, ponad 1,5 godziny pod górę. Zaplanuj picie i węglowodany jak na prawdziwy wyjazd.
• Na siłę i niską kadencję: Zoncolan, Mortirolo albo Angliru. Zanim zaczniesz, sprawdź w specyfikacji trenażera, jakie maksymalne nachylenie potrafi zasymulować, i załóż najlżejsze przełożenie, jakie masz.

Na każdym podjeździe zasada jest ta sama: zacznij nieco poniżej mocy docelowej i nie goń prędkości na łagodnym początku. Więcej o rozkładaniu sił na długiej wspinaczce piszemy w tekście o tym, jak zaplanować moc na Alpe du Zwift, a o tym, jak pomaga wiedza o tym, ile zostało do szczytu, w artykule o drugiej próbie na Górę św. Anny i Climb view.

Wszystkie 15 podjazdów z profilami, mapami i kalkulatorem czasu znajdziesz na stronie famous climbs (po angielsku). Wybierz jeden, policz swój czas, a potem sprawdź, czy trenażer się z nim zgodzi.

← Wszystkie wpisy na blogu