17 października 2026 · 11 min czytania

Jakim jestem kolarzem? Krzywa mocy, moc krytyczna i profil zawodnika

Zakładka Wyniki na stronie Postęp odpowiada na pytanie, które zadaje sobie każdy, kto zaczyna jeździć z miernikiem mocy: jakim jestem kolarzem? Sprinterem, który odpada na podjeździe, czy dieslem, który nie wygra finiszu? Sprawdziłem to na własnym sezonie 2026 i odpowiedź zaskoczyła mnie dwa razy. To drugi tekst z serii o stronie Postęp — po zakładce Forma.

Co jest na zakładce Wyniki

Zakładka Wyniki ma dziesięć kart. Cztery z nich odpowiadają na pytanie z tytułu i o nich jest ten tekst:

Pozostałe karty — strefy, systemy energetyczne, rozkład intensywności, efektywność i moc według nachylenia — opisuję w kolejnych tekstach serii.

Krzywa mocy: najlepsza moc dla każdego czasu

Krzywa mocy pokazuje najlepszą średnią moc, jaką utrzymałeś przez 30 sekund, minutę, 3, 5, 8, 10, 20, 30, 60 i 90 minut w wybranym okresie. Każdy punkt to inny wysiłek, często z innej jazdy. Oś czasu jest logarytmiczna, bo różnica między 30 sekundami a minutą jest równie ważna jak między godziną a półtorej. Szerzej o samej krzywej piszę w tekście o krzywej mocy. Tak wygląda mój sezon:

Najważniejsza rzecz, którą trzeba wiedzieć o tej krzywej: pokazuje to, co pojechałeś, a nie to, co potrafisz. Wszystkie moje rekordy od 3 do 10 minut pochodzą z jednej jazdy — testu rampowego z 16 września, gdzie ostatnie minuty to jazda do odmowy. Rekordy 20, 30 i 60 minut pochodzą z jednej czerwcowej jazdy ze Stravy. Moje najlepsze 20 minut to 165 W, czyli tylko 90% FTP — nie dlatego, że nie umiem pojechać mocniej, tylko dlatego, że w tym sezonie nigdy nie jechałem 20 minut na maksa.

Dziura na krzywej to więc najczęściej brak próby, nie słabość. Jeśli chcesz, żeby krzywa mówiła prawdę o jakimś czasie trwania, musisz przynajmniej raz pojechać ten czas mocno.

Porównanie z poprzednim okresem

Nad wykresem jest pole „Porównaj z poprzednim okresem”. Dorysowuje ono krzywę z okresu tej samej długości, który kończy się dzień przed wybranym — dla „90 dni” to poprzednie 90 dni. U mnie to porównanie jesieni z wiosną:

Jesienią byłem mocniejszy na minutę (+25 W) i na wysiłkach 3–10 minut (+5 W), a słabszy na 20 minutach i godzinie (−7 do −11 W). To dokładnie obraz moich treningów: jesienią robiłem interwały w trybie ERG i jeden test rampowy, a nie jechałem żadnej długiej, mocnej jazdy. Krzywa nie mówi, że straciłem wytrzymałość — mówi, że jej nie sprawdzałem. Wyjątek to 90 minut (+6 W): jeden długi trening sweet spot w trybie ERG, 6 października.

Moc krytyczna i rezerwa W′

Nad krzywą aplikacja pokazuje cztery liczby: moc krytyczną (CP), rezerwę W′, jakość dopasowania i to, z ilu wysiłków zostały policzone. CP to moc, którą teoretycznie możesz utrzymać bardzo długo; W′ to zapas pracy, który możesz wydać powyżej niej, zanim musisz zwolnić [1, 2]. Model jest prosty:

P(t) = CP + W′ / t

Aplikacja dopasowuje go do najlepszych wysiłków od 2 do 12 minut — u mnie to rekordy 3, 5, 8 i 10 minut — i potrzebuje co najmniej trzech takich punktów. Moje wyniki:

W′ najłatwiej zrozumieć na przykładzie. 8,3 kJ to 8300 J. Jeśli jadę 250 W, czyli 66 W ponad CP, wydaję 66 J na sekundę i rezerwa kończy się po około 126 sekundach. Przy 200 W, tylko 16 W ponad CP, wystarczyłaby na prawie 9 minut. Dlatego krótki, ostry atak kosztuje tyle samo co długie, umiarkowane przyspieszenie. Więcej o pracy powyżej progu piszę w tekście o FRC.

Jakość dopasowania jest pokazana celowo. R² 0,90 to mniej, niż chciałbym widzieć, a wszystkie cztery punkty pochodzą z jednego testu rampowego, w którym kolejne minuty nie są osobnymi wysiłkami na maksa. Moja moc krytyczna opisuje więc raczej końcówkę rampy niż to, co pojechałbym w wyścigu. W porównaniu z wiosną (179 W) wzrosła o 6 W — i tu też warto pamiętać, że obie liczby pochodzą z testów rampowych. Jak czytać sam wynik rampy, opisuję w tekście o interpretacji ramp testu.

Profil zawodnika: kształt, nie liczba

Profil zawodnika bierze pięć najlepszych wysiłków — 30 sekund, minutę, 5, 20 i 60 minut — i dzieli każdy przez twoje FTP. Dzięki temu nie potrzebuje wagi ani tabel z wynikami innych kolarzy: porównuje cię z tobą. Wynik to pięciokąt, który aplikacja zestawia z kształtem wzorcowym przeciętnego zawodnika wszechstronnego:

Reguła jest prosta. Każda oś jest dzielona przez wzorzec. Potem aplikacja porównuje krótki koniec (średnia z 30 sekund i minuty) z długim (średnia z 20 i 60 minut), a 5 minut — z oboma. Jeśli któraś strona przewyższa drugą o co najmniej 0,08, dostajesz nazwę: Sprinter, Diesel albo Puncher. Jeśli nic nie odstaje — Wszechstronny.

U mnie za cały sezon krótki koniec przewyższa długi o 0,055 — za mało, żeby nazwać typ. Za ostatnie 90 dni już o 0,086, bo z okresu wypadła czerwcowa godzinna jazda, a 20 i 60 minut spadły. Nie stałem się sprinterem między czerwcem a październikiem. Po prostu przestałem jeździć długie, mocne odcinki, a profil to zauważył. Dlatego karta mówi wprost: czytaj kształt, nie pojedynczą liczbę.

Jedna uwaga o osiach. Wszystkie są krotnością dzisiejszego FTP, więc gdy FTP rośnie, cały pięciokąt się kurczy, choć waty zostają te same. Moje FTP rosło w tym sezonie od 114 W w kwietniu do 184 W we wrześniu — profil z kwietnia na dzisiejszym FTP wyglądałby jak profil kogoś zupełnie słabszego. Jeśli chcesz porównać się z tabelami innych kolarzy, służą do tego inne narzędzia — o profilu mocy w teście 4DP i tabelach W/kg piszę osobno.

Rekordy

Karta Rekordy pokazuje najlepszą moc dla każdego czasu trwania — od 30 sekund do 90 minut — i pod nią ostatnie próby. Złote kropki to rekordy osobiste; kliknięcie w punkt otwiera jazdę, w której padł. Możesz dodać własne odcinki od 30 sekund do 2 godzin, na przykład „8-minutowy podjazd”, jeśli często jeździsz ten sam segment.

To jedyna karta na stronie Postęp, która nie zależy od wybranego okresu — rekord jest rekordem od zawsze. Dlatego warto czytać ją razem z krzywą mocy: krzywa mówi, co potrafisz teraz, rekordy — co potrafiłeś kiedykolwiek. Moje 20–60 minut z czerwca to dziś rekordy, których krzywa z ostatnich 90 dni już nie zawiera.

Masa i W/kg

Ostatnia karta pokazuje masę ciała z ważeń i W/kg, czyli FTP podzielone przez masę. Ciekawsze od samej liczby jest to, że aplikacja rozbija każdą zmianę W/kg na dwie części: ile dała zmiana FTP, a ile zmiana masy.

W trzy tygodnie W/kg wzrosło z 1,85 do 1,98. Prawie połowę dało FTP, drugą połowę — 3 kilogramy mniej. To jest ważne rozróżnienie: W/kg poprawione wagą działa tylko pod górę, a W/kg poprawione watami działa wszędzie. O tym, kiedy W/kg ma znaczenie, a kiedy nie, piszę w tekście czy W/kg to jedyny wskaźnik.

Co z tego wynoszę

W kolejnym tekście z tej serii: strefy, systemy energetyczne i rozkład intensywności — czyli czy trenuję w dobrych proporcjach.

Źródła

1. Monod H, Scherrer J. The work capacity of a synergic muscular group. Ergonomics. 1965;8(3):329–338. doi:10.1080/00140136508930810
2. Jones AM, Vanhatalo A, Burnley M, Morton RH, Poole DC. Critical power: implications for determination of VO2max and exercise tolerance. Med Sci Sports Exerc. 2010;42(10):1876–1890. doi:10.1249/MSS.0b013e3181d9cf7f
3. Pinot J, Grappe F. The record power profile to assess performance in elite cyclists. Int J Sports Med. 2011;32(11):839–844. doi:10.1055/s-0031-1279773
4. Allen H, Coggan AR, McGregor S. Training and Racing with a Power Meter. 3rd ed. Boulder, CO: VeloPress; 2019.

← Wszystkie wpisy na blogu